ΑΠΟ ΤΟΥΣ 16 ΜΗΝΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

🚨 Θα ήθελα να εκφράσω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες προς τη δημοσιογράφο κυρία Βίκυ Μπα'ι'ρακτάρη για την πρόσκληση, την άρτια δημοσιογραφική προσέγγιση και τη δυνατότητα που μου παρείχε να παρουσιάσω τις θέσεις και τις απόψεις μου μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Νικόλαος Παντελιός διασώστης ΕΚΑΒ εκπρόσωπος Τύπου Π.Ο.Ε.Υ. Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας 

Βίκυ Μπα'ι'ρακτάρη :

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ομάδας Επαγγελματιών Υγείας (Π.Ο.Ε.Υ.) καταθέτει τη δική του οπτική για τις επιπτώσεις των 16 μηνών αναστολής, το κλίμα που επικράτησε στους χώρους εργασίας και στην κοινωνία, τις δικαστικές εξελίξεις, αλλά και τα προβλήματα που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι διασώστες και το ΕΚΑΒ.  

"16 μήνες χωρίς μισθό, χωρίς δουλειά, χωρίς συγγνώμη" 

4 Αυγούστου 2026 

Νικόλαος Παντελιός, ιδρυτής της πρώτης ομάδας στην Ελλάδα υγειονομικών υπαλλήλων που αντιστάθηκαν.

Η πρόσφατη δικαστική εξέλιξη σχετικά με την επιστροφή αποδοχών σε υγειονομικούς που είχαν τεθεί σε αναστολή εργασίας επαναφέρει στο προσκήνιο μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες περιόδους της πανδημίας. Για τους ίδιους, η απόφαση αποτελεί δικαίωση ενός πολυετούς αγώνα και αφετηρία για έναν ευρύτερο δημόσιο διάλογο γύρω από τα όρια των έκτακτων μέτρων, τα εργασιακά δικαιώματα και τη λειτουργία του κράτους δικαίου.

Ερώτηση :

Δικαιωθήκατε με την απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων για επιστροφή των μισθών σας που παρανόμως είχαν παρακρατηθεί. Μιλήστε μας για αυτό.

Απάντηση :

Η δικαστική αυτή εξέλιξη αποτελεί μια σημαντική δικαίωση όχι μόνο για τους υγειονομικούς υπαλλήλους που στερηθήκαμε την εργασία και τον μισθό μας, αλλά και για την ίδια την έννοια του κράτους δικαίου. Για 16 μήνες χιλιάδες εργαζόμενοι στην Υγεία βρεθήκαμε εκτός εργασίας, χωρίς κανένα εισόδημα, χωρίς ασφάλιση και χωρίς ένσημα, παρότι είχαμε υπηρετήσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Η απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων επιβεβαιώνει ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και ότι κάθε κρατικό μέτρο, ακόμη και σε περιόδους υποτιθέμενης κρίσης, πρέπει να σέβεται το Σύνταγμα, τα εργασιακά δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Ερώτηση :

Πώς περιγράφετε τις επιπτώσεις των 16 μηνών αναστολής στην προσωπική, επαγγελματική και οικονομική ζωή των διασωστών και των υγειονομικών;

Απάντηση :

Οι επιπτώσεις ήταν βαθιές, οδυνηρές και πολυεπίπεδες. Άνθρωποι με δεκαετίες προσφοράς στο σύστημα υγείας και συγκεκριμένα στο ΕΚΑΒ βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς μισθό, χωρίς επαγγελματική υπόσταση και πολλές φορές αντιμέτωποι με κοινωνική απομόνωση από την υπνωτισμένη μάζα των πολιτών. Υπήρξαν οικογένειες που πραγματικά δυσκολεύτηκαν να καλύψουν βασικές ανάγκες, συνάδελφοι που αναγκάστηκαν να δανειστούν, να παρακαλέσουν, να εργαστούν “μαύρα” ή να στηριχθούν σε συγγενείς και φίλους (αν και εφόσον δεν τους θεωρούσαν και οι ίδιοι “μιάσματα και αρνητές” της κοινωνίας όπως εσκεμμένα ήθελε να περάσει το σύστημα).Παράλληλα υπήρξε και ένα μεγάλο ψυχολογικό βάρος που κουβαλάμε έως και σήμερα, καθώς άνθρωποι που είχαν βρεθεί στην πρώτη γραμμή της πανδημίας, άκουγαν χειροκρότημα από τα μπαλκόνια, αισθάνθηκαν ότι τιμωρούνταν από την ίδια την Πολιτεία.

Ερώτηση :

Ποια είναι η εικόνα σήμερα στους χώρους εργασίας μετά την επιστροφή των υγειονομικών;

Απάντηση :

Η επιστροφή μας έγινε με αίσθημα ευθύνης και επαγγελματισμού, όπως κάναμε πάντα. Οι περισσότεροι συνάδελφοι επέστρεψαν στις θέσεις τους με μοναδικό στόχο να προσφέρουν στους πολίτες. Ωστόσο, παραμένουν ανοιχτές πληγές, δεν ξεχάσαμε ούτε συγχωρούμε αυτούς που ήταν υπέρ του υγειονομικού απαρτχάιντ. Αυτούς που ήταν χέρι χέρι με το σύστημα και τις υποχρεωτικότητες των πειραματικών σκευασμάτων Covid-19. Πλέον χρειάζεται διάλογος, αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και αναγνώριση της ταλαιπωρίας που υπέστησαν χιλιάδες οικογένειες.

Δεν ακούσαμε ΠΟΤΕ την λέξη συγνώμη!

Ερώτηση :

Υφίσταται ακόμη το κλίμα «κοινωνικού στιγματισμού» που αναφέρετε ή έχει εξομαλυνθεί η κατάσταση;

Απάντηση :

Σε μεγάλο βαθμό η ένταση έχει μειωθεί, όμως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε εύκολα μια περίοδο κατά την οποία δημιουργήθηκαν βαθιές κοινωνικές διαιρέσεις. Υπήρξαν χαρακτηρισμοί με ύβρεις, αποκλεισμοί από το κοινωνικό σύνολο και μια λογική διαχωρισμού των πολιτών.

Αρκετοί από τους πολίτες που εξαπατήθηκαν από την προπαγάνδα της συγκεκριμένης κυβέρνησης και το γενικότερο σύστημα διακυβέρνησης έπαιξαν το ρόλο του “αξιωματικού” στην υγειονομική δικτατορία. Το ζητούμενο όμως σήμερα δεν είναι η αντιπαράθεση, αλλά η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής και η διασφάλιση ότι ποτέ ξανά ένας εργαζόμενος δεν θα στοχοποιείται επειδή εκφράζει μια διαφορετική άποψη ή επιφύλαξη. Και ποτέ κανένας άνθρωπος στον πλανήτη δεν θα βιώσει τέτοιες φασιστικές τακτικές όπως οι υγειονομικοί υπάλληλοι που τέθηκαν σε παράνομη αναστολή εργασίας αλλά και οι πολίτες που δεν υπέκυψαν στην υποχρεωτικότητα και την τρομοκρατία.

Θεωρητικά, οι κοινωνίες, ο πολιτισμός και οι άνθρωποι θα έπρεπε να εξελίσσονται. Δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα δείχνει πως σε πολλές περιπτώσεις συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Αντί για πρόοδο, επιστρέφουμε σε έναν σύγχρονο Μεσαίωνα, όπου η ελεύθερη σκέψη παραχωρεί τη θέση της στη συμμόρφωση και την άκριτη αποδοχή.

Οι άνθρωποι μετατρέπονται ολοένα και περισσότερο σε υπηρέτες ενός συστήματος που, αντί να υπηρετεί τον πολίτη, απαιτεί από τον πολίτη να υπηρετεί το ίδιο.Η λογική υποχωρεί, η κριτική σκέψη δαιμονοποιείται και η συνείδηση αντικαθίσταται από την υποταγή.

Η μεγαλύτερη τραγωδία δεν είναι ότι υπάρχουν μηχανισμοί εξουσίας. Η μεγαλύτερη τραγωδία είναι ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι τους αποδέχονται χωρίς να τους αμφισβητούν. Και όταν μια κοινωνία παύει να σκέφτεται, παύει και να είναι πραγματικά ελεύθερη.

Ερώτηση :

Ποιο ήταν το κύριο δίκτυο αλληλεγγύης που σας στήριξε αυτά τα χρόνια σε ηθικό και οικονομικό επίπεδο;

Απάντηση :

Οι απλοί άνθρωποι.

Οι άγνωστοι πολίτες γιατί οι “δικοί” μας δεν ήθελαν ούτε να μας δουν. Μεγάλη λέξη βλέπετε ο “εγωισμός”, πήρανε μια απόφαση, αυτή του εμβολιασμού Covid19 που εν τέλει αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος. Τα συγκεκριμένα σκευάσματα γεμάτα παρενέργειες δεν σταματούν ούτε την μόλυνση ούτε την μετάδοση ούτε και την βαριά νόσηση όπως ψέματα ανέφερε το σύστημα. Η μεγαλύτερη δύναμή λοιπών μέσα στο σκοτάδι ήταν η αλληλεγγύη μεταξύ των ίδιων των ανθρώπων. Η ανθρωπιά! ΑΜετέπειτα ήταν η Π.Ο.Ε.Υ. Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας γεννήθηκε σαν φως μέσα στο σκοτάδι της προπαγάνδας, ξεκίνησε ως ομάδα συναγωνιστών και στην πορεία εξελίχθηκε ως σωματείο, προσπάθησε να λειτουργήσει όχι μόνο ως ένας φορέας, αλλά και ως μια κοινότητα στήριξης, με δράσεις αλληλεγγύης, ενημέρωσης και νομικής υποστήριξης.

Ερώτηση :

Με ποιο τρόπο θεωρείτε ότι η απόφαση αυτή επηρεάζει το πλαίσιο μελλοντικών έκτακτων μέτρων ή υποχρεωτικοτήτων σε περιόδους κρίσεων δημόσιας υγείας;

Απάντηση :

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο, ακόμη και σε περιόδους έκτακτης ανάγκης, η Δημοκρατία και το κράτος δικαίου δεν μπορούν να αναστέλλονται. Οι πολιτικές δημόσιας υγείας πρέπει να βασίζονται στην επιστημονική τεκμηρίωση, στον διάλογο, στην αναλογικότητα και στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και στην επιστημονική δεοντολογία. Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν επιβάλλεται με κυρώσεις και φίμωση, αλλά οικοδομείται με διαφάνεια σεβασμό και διάλογο.

Ερώτηση :

Ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει η Π.Ο.Ε.Υ. προς την Πολιτεία και το Υπουργείο Υγείας μετά από αυτή τη δικαστική εξέλιξη;

Απάντηση :

Το μήνυμά μας είναι ένα μήνυμα ευθύνης και διαλόγου. Ζητούμε από την Πολιτεία να αναγνωρίσει την προσφορά των υγειονομικών, να αποκαταστήσει πλήρως τις αδικίες που προκλήθηκαν και να εργαστούμε όλοι μαζί για ένα ισχυρό Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Να καθίσουμε στο επιστημονικό τραπέζι του διαλόγου και να ξεγυμνώσουμε με αποδείξεις όλη την λάθος διαχείριση της “πανδημίας” και να αποδείξουμε με επιστημονικές μελέτες την επικινδυνότητα των συγκεκριμένων σκευασμάτων της Covid-19.

Αλλά δυστυχώς αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ, γιατί μετά θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες και κάποιοι να πληρώσουν για την συμμετοχή τους στο μεγαλύτερο πείραμα του αιώνα στο βωμό του κέρδους και της υποταγής των ανθρώπων. Η Π.Ο.Ε.Υ. θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια, τα εργασιακά δικαιώματα και την επιστημονική ελευθερία των επαγγελματιών υγείας, με θεσμικό τρόπο και με σεβασμό προς την κοινωνία που υπηρετούμε. Μέσα στον Νοέμβριο του 2026 ετοιμάζουμε νέο επιστημονικό συνέδριο για να συζητήσουμε αρκετά υγειονομικά θέματα που αφορούν όλους τους πολίτες.

Ερώτηση :

Συνάδελφοί σας στο ΕΚΑΒ κλήθηκαν να πληρώσουν πρόστιμο επειδή επιχείρησαν να επιδιορθώσουν ασθενοφόρα, ώστε αυτά να παραμείνουν λειτουργικά και να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τους πολίτες. Τι έχετε να πείτε για αυτό;

Απάντηση :

Αυτό το περιστατικό αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις παθογένειες του συστήματος.

Άνθρωποι της πρώτης γραμμής, διασώστες που καθημερινά δίνουν μάχη για ανθρώπινες ζωές, αντί να επιβραβεύονται για την προσπάθειά τους να κρατήσουν τα ασθενοφόρα στους δρόμους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με κυρώσεις. Όταν ένα ασθενοφόρο ακινητοποιείται, δεν συζητάμε απλώς για ένα τεχνικό ζήτημα, εδώ μιλάμε για καθυστέρηση στην παροχή επείγουσας βοήθειας και για ανθρώπινες ζωές που μπορεί να εξαρτώνται από λίγα λεπτά.

Οι συνάδελφοί μας προσπάθησαν να λύσουν ένα πρόβλημα που υπήρχε μπροστά τους, με μοναδικό κίνητρο την προστασία του πολίτη και την εύρυθμη λειτουργία του ΕΚΑΒ.

Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η Πολιτεία είναι απλό, θέλουμε εργαζόμενους που αδιαφορούν επειδή φοβούνται τις κυρώσεις ή ανθρώπους που αναλαμβάνουν πρωτοβουλία για να σώσουν ζωές; Το ΕΚΑΒ χρειάζεται στήριξη, προσωπικό, σύγχρονο στόλο και σεβασμό στους διασώστες του.

Κάτι που δυστυχώς δεν υπάρχει στις περισσότερες περιπτώσεις. Δεν χρειάζεται τιμωρητική αντιμετώπιση απέναντι σε ανθρώπους που προσπαθούν να καλύψουν τα κενά ενός συστήματος που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Από Βίκυ Μπαϊρακτάρη.