Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2025
🎅ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2025 - 2026. Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός Η ευχές μου για το νέο έτος είναι ουτοπικές, ανεκπλήρωτες, στα πλαίσια της φαντασίας... Αλλά εγώ θα τις κάνω γιατί θέλω να πιστεύω ότι ακόμα υπάρχει ελπίδα και ευλογία! Για το νέο έτος εύχομαι, κανένα παιδί στον κόσμο να μη μείνει χωρίς δώρο, καμία παιδική ψυχή να μη μείνει χωρίς παιχνίδι. Για κάποια παιδιά, το δώρο είναι χρώματα και παιχνίδια, φωνές που γελούν στις αυλές, βαλίτσες γεμάτες από ταξίδια, καινούριες φιλίες, νέες αρχές για κάτι καινούργιο, απίστευτες εμπειρίες που γεννούν φτερά. Για άλλα όμως… Για τα παιδιά ενός άλλου Θεού, εκείνα που ξεχάστηκαν, που μεγάλωσαν στη σιωπή, που έμαθαν τον πόνο πριν μάθουν το παιχνίδι, που πλήρωσαν αμαρτίες ξένες και έχασαν το χαμόγελο πριν το προλάβουν καλά καλά. Για αυτά τα παιδιά που θα έπρεπε να είναι οι ζωές μας, το δώρο ας μην είναι αντικείμενο, αλλά ένα θαύμα. Ένα δυνατό ξεκίνημα για μια νέα αρχή.  Θα ήθελα να αγαπηθούν όσο δεν χωρά ανθρώπινος νους. Να επιστρέψο...
🫂ΛΑΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ  Το αιώνιο όπλο των τυράννων ο Διχασμός. Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός  Το κράτος πάντα θέλει να φέρνει αντιμέτωπους τους απλούς πολίτες με τους ανθρώπους που διεκδικούν. Σήμερα είναι οι αγρότες, παλιότερα οι υγειονομικοί που τέθηκαν σε παράνομη αναστολή και πιο παλιά οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Παλιό το κόλπο της απολυταρχίας και του τυράννου που διαιρεί και βασιλεύει. Γιατί όταν ο πολίτης στρέφεται ενάντια στον πολίτη, το σύστημα λειτουργεί ανενόχλητο. Όσο ο ένας κατηγορεί τον άλλον για την ταλαιπωρία, την οικονομική ασφυξία και την καθημερινή πίεση, οι πραγματικοί υπεύθυνοι μένουν στο απυρόβλητο, γίνεται αυτόματα ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Έτσι καλλιεργείται ο κοινωνικός αυτοματισμός και διαλύεται κάθε έννοια ενότητας. Δική μου εκτίμηση είναι πως ο αποκλεισμός των δρόμων μέσω αστυνομικής διάταξης γύρω από τις κινητοποιήσεις των αγροτών είναι αυτός που ουσιαστικά εμποδίζει τη μετακίνη...
🚜Η ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Πώς η Παγκόσμια Ελίτ Μετατρέπει την Τροφή σε όπλο απόλυτου ελέγχου.  Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός Εισαγωγή : Όσοι έχουν αντίληψη καταλαβαίνουν πλέον πώς στις νέες κοινωνίες του απόλυτου ελέγχου, "οι ίδιοι που δημιουργούν το πρόβλημα έχουν και τις λύσεις." Αναφέρω μια κλασική παρατήρηση για την σύγκρουση συμφερόντων και τον κύκλο ελέγχου από τα ίδια άτομα. Συχνά συμβαίνει σε πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές καταστάσεις, δηλαδή οι ίδιοι που προκαλούν το πρόβλημα παρουσιάζονται ως οι “διασώστες” ή οι “λύτες” του ίδιου του προβλήματος. Είναι μια τακτική που λειτουργεί ως χειραγώγηση της κοινής γνώμης, δημιουργούν ανάγκη ή κρίση και μετά προσφέρουν λύση υπό τους δικούς τους όρους, ενισχύοντας την εξουσία ή τα κέρδη τους.  Κυρίως κείμενο : Πάμε να αναλύσουμε το τέλειο σχέδιο υποταγής στους λαούς παγκόσμια. Όταν βλέπουμε ταυτόχρονα, υποβάθμιση και κλείσιμο αγροκτημάτων, περιορισμούς σε λιπάσματα και ζωοτροφές, τεχνητές ελλείψεις σε βασικά αγαθά, αγ...
🤯ΜΙΛΑΝΕ ΞΑΝΑ ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΩΝ. ΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ. Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός  Στο ίδιο έργο θεατές. Κάποιοι ενοχλήθηκαν από τους ανθρώπους που επαναστατούν. Για ακόμα μια φορά κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια στο καθημερινό θέατρο του παραλόγου που ζούμε και τους ενοχλεί που οι αγρότες κλείνουν δρόμους.  Οι ψευτοευαίσθητοι του καναπέ καταγγέλλουν τα μπλόκα. Είναι οι ίδιοι που σιώπησαν όταν τσακίζονταν ζωές εν καιρώ κορονοχούντας. Οι βολεμένοι της σήψης, που υπηρετούν τα αφεντικά τους και πολεμούν τον Έλληνα σε κάθε έκφανσή. Μιλάνε πάλι οι ίδιοι κομματικοί στρατοί, βγήκαν στην πιάτσα ξανά τα τρολ του συστήματος. Αυτοί που θυμήθηκαν ξαφνικά τον λαό και τους έπιασε ο… «πόνος». Αυτοί που κατά το δοκούν ανάλογα και επιλεκτικά γίνονται ευαίσθητοι.  Αυτοί που τρέχουν να υπερασπιστούν το "δικαίωμα" να μην κλείνουν οι δρόμοι, λες και οι δρόμοι είναι πιο ιεροί από την Πατρίδα, από τον κόπο του αγρότη, από τη...
🇬🇷Η ΦΩΝΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΙΩΠΑ  Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός Το όνομα μου είναι Νίκος, σήμερα δεν μιλώ ως τίτλος, ως θεσμός, αλλά μιλώ ως άνθρωπος. Ως πολίτης μιας χώρας που ματώνει σιωπηλά. Ως μέλος ενός λαού που κουράστηκε να ακούει ψέματα, να ζει με φόβο και να βλέπει την αδικία να γίνεται κανονικότητα. Ζούμε σε μια Ελλάδα όπου η αλήθεια θυσιάζεται καθημερινά σε βωμούς συμφερόντων. Όπου ο απλός πολίτης παλεύει μόνος, ενώ οι ισχυροί ζουν σε παράλληλες πραγματικότητες, απρόσβλητοι από το νόμο και την ηθική. Όπου τα σκάνδαλα θάβονται πιο γρήγορα από τους ανθρώπους που χάνονται σε τραγωδίες που δεν θα έπρεπε ποτέ να συμβούν. Και όμως, μέσα σε αυτή τη σκοτεινή πραγματικότητα, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που σηκώνουν κεφάλι. Που βγαίνουν στο δρόμο και απαιτούν δικαιοσύνη. Άνθρωποι που δεν σιωπούν. Στις 29 και 30 Νοεμβρίου, κατέβηκα από Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για επαγγελματικές υποθέσεις. Όμως η καρδιά μου είχε κι έναν άλλο σκοπό, να σταθώ δίπλα στους ανθρώπους που αγωνίζονται για τα ...