Κάποιοι συνοδοιπόροι έχουν ήδη ξεκινήσει το μεγάλο ταξίδι προς την πραγματική ελευθερία, την απελευθέρωση του νου και της ψυχής, την αποβολή αυτού του παράλληλου κόσμου που ζούμε εδώ και αιώνες.

Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός 

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι όχι μόνο δεν είναι πραγματικά ελεύθεροι, αλλά, ακόμα χειρότερα, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι ζούνε σκλαβωμένοι.

Η αντίληψή μας για την ελευθερία έχει στρεβλωθεί, έχει αλλάξει με τα χρόνια, έχει παραποιηθεί, και μας έχουν μεταπείσει κατά τη διάρκεια της ζωής μας σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να θεωρούμε την σκλαβιά ως ελευθερία και την ελευθερία ως έναν απαγορευμένο καρπό γνώσης, που θα πρέπει να λογοδοτήσουμε αν προσπαθήσουμε να την αποκτήσουμε.

Μας έπεισαν πως πρέπει να είμαστε υπόλογοι για τα ίδια μας τα συναισθήματα, της ίδιας της απελευθερωμένης λογικής, που είναι ο καρπός της αλήθειας.

Το μέλλον είναι το παρόν, είναι η στιγμή που, σε δευτερόλεπτα, θα γίνει παρελθόν για να ξαναγεννηθεί μια νέα στιγμή στο μέλλον και στο άπειρο.

Ένα νέο παρόν, στο οποίο θα πρωτοστατήσει η χαμένη ευκαιρία της ανάγκης να επαναστατήσουμε και να διαφύγουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό, να παραμείνουμε άνθρωποι και όχι αριθμοί ή σκιές, να αφεθούμε στα αρχέγονα συναισθήματά μας.

Τις περισσότερες φορές όμως, αυτό που αντιλαμβανόμαστε δεν είναι η πραγματικότητα, αλλά μια ανάκλαση του χρόνου, που σαν σκιά χάνεται μπροστά από τα μάτια μας, όπως οι στιγμές που δεν ζήσαμε ποτέ.

Αναζητούμε απεγνωσμένα την ευτυχία παντού, ενώ παράλληλα είναι ανοιχτή μπροστά μας.

Γίναμε τυφλοί σε έναν κόσμο που λατρεύει το ψέμα, το χρήμα και την υποκρισία, και αδιαφορεί για τα πραγματικά συναισθήματα και τις αξίες, την αγάπη και τη συμπαράσταση.

Γινόμαστε δούλοι του χρήματος, ενώ στην πραγματικότητα, το χρήμα αγοράζει την ψευδαίσθηση και σου επιτρέπει μόνο να υπάρχεις σε ένα ψεύτικο μονοπάτι.

Αναζητούμε την ελευθερία χωρίς πρώτα να έχουμε σπάσει τα δικά μας δεσμά.

Είμαστε εγκλωβισμένοι στην χειραγώγηση του νου από το ψέμα και την υποκρισία, που μας προστάζουν οι απανταχού δινάστες και η ψεύτικη καθημερινότητα μιας σαθρής κοινωνίας, ενός συστήματος που μας ανακυκλώνει και μας θεωρεί αναλώσιμους.

Όμως, σε μια στιγμή αυτό μπορεί να αλλάξει, μόνο με τη μετάνοια και την πραγματική αλήθεια, τη σωτηρία της ψυχής μας, που εδώ και πολλά χρόνια σταγόνα-σταγόνα χάνουμε.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε με τη δύναμη του νου και της ψυχής μας, με μια αγνή, ελεύθερη επιλογή να μεταλαμπαδεύσουμε την γνώση στις επόμενες γενιές.

Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές δεν ζούμε στην πραγματικότητα ως παρόντες και συνειδητοί, αλλά σε ένα ψεύτικο matrix, βλέποντας τις σκιές μας στη σπηλιά, ζωντανοί νεκροί, αλυσοδεμένοι πάντα στο ίδιο σημείο και συμπαρασύροντας τους συνοδοιπόρους της ζωής μας που προσπαθούν να αλλάξουν.

Θεωρούμε ότι είμαστε ελεύθεροι μόνο και μόνο επειδή έχουμε «ελεύθερη βούληση», ωστόσο, τις περισσότερες φορές, οι πράξεις μας εξαρτώνται από κάτι άλλο, και συνήθως αυτό το άλλο είναι αυτό που πιστεύουμε ότι είναι ελεύθερο, αλλά στην πραγματικότητα είναι το αποτέλεσμα της χειραγώγησης από την κακόβουλη μηχανή της πολτοποιήσεως της κοινωνίας.

Η "ελεύθερη" βούληση, στην ουσία, είναι το αποτέλεσμα μιας καθημερινής προπαγάνδας ή χειραγώγησης του συστήματος και μπορεί να αποτελεί μέρος της πραγματικότητας, ένα αντανακλαστικό ή απλά μια σκιά αυτής.

Παρόλο που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε ελεύθεροι, δεν το θέλουμε.

Φοβόμαστε την απόλυτη ελευθερία, γιατί αυτή προϋποθέτει θάρρος και ανάληψη μεγάλων ευθυνών.

Αντί αυτού, παραχωρούμε συνεχώς κομμάτια των ελευθεριών μας που είχαν κερδηθεί με αγώνες και αίμα στο παρελθόν.

Αυτό εσκεμμένα αποσκοπεί στην αλλαγή της συμπεριφοράς μας ή της αντίληψής μας, μέσω παραπλανητικών, ύπουλων ή κακόβουλων τακτικών, που στοχεύουν στην κριτική μας σκέψη και στην γενικότερη αντίληψη της κοινωνίας.

Μια κοινωνία που αργοπεθαίνει και αδιαφορεί για το μέλλον της, έχοντας αποκτήσει ανοσία της αγέλης στα μεγάλα προβλήματα και στα συναισθήματα απέναντι στον συνάνθρωπο.

Ζούμε αυτήν την καθημερινή κατάπτωση, την καθημερινή "ημέρα της Μαρμότας", ξανά και ξανά, με λεπτομέρεια από κάθε λεπτό.

Είναι ένα νέο είδος ζωής, μια νέα κοινωνία, απαρτίζεται από ζωντανούς νεκρούς, ανθρώπους χωρίς συναίσθηση, που αρνούνται να δουν την αλήθεια.

Αυτές οι νέες κοινωνίες δεν προορίζονται να λέγονται κοινωνίες, αλλά αγέλες αδιαφορίας, μαζών κενών και επικίνδυνων όντων, που καταστρέφουν τα πάντα στο όνομα του χρήματος και του προσωπικού συμφέροντος.

Μην περιμένεις ιδανικές συνθήκες για να ξεκινήσεις κάτι.

Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ, αν δεν το θελήσεις εσύ!

Με εκτίμηση,

Νικόλαος Παντελιος 

"Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να μάθεις, μέσα από τη δράση."

Πάουλο Κοέλο

Βραζιλιάνος συγγραφέας